Charles Dickens, "A Christmas Carol" (1843)

A Christmas Carol is natuurlijk dusdanig bekend dat je bijna niet aan het boek kan beginnen zonder een idee te hebben van wat er gaat volgen. De naam van de hoofdpersoon, Scrooge, is synoniem geworden met iemand die zo vrekkig is dat hij niet van het leven kan genieten en volkomen gesloten is voor elke vorm van echt menselijk contact. En dan komen er op kerstavond geesten naar hem toe die hem zijn verleden, heden en toekomst laten zien, totdat hij in tranen zijn leven betert en een vrijgevige, gulle en aardige man wordt.

Ursula K. LeGuin, "The Left Hand of Darkness" (1969)

Ursula LeGuin heeft een enorme reputatie als auteur van literaire fantasy en sciencefiction, een reputatie die, als mijn impressies kloppen, met name gebaseerd is op de Earthsea-serie en op The Dispossessed en The Left Hand of Darkness. Dit laatste boek is een sciencefiction roman die erg bekend is vanwege de manier waarop gender en seksualiteit zijn uitgewerkt: op de planeet Gethen (of Winter), waar het boek speelt, bestaan geen mannen en vrouwen. Iedereen is hermafrodiet.

Kwaliteitskrant

Op de website van NRC staat op dit moment een artikel dat begint met de zin:

De VS zijn gisteren opgeschrikt door de 353e schietpartij met meer dan vier doden van dit jaar.

Bloed

Deze column werd op 31 oktober 2015 uitgesproken bij Naturalis After Dark. Het thema van de avond was: bloed.

Bloed is mijn thema. Niet bloed dat wordt geprikt en langzaam opgezogen door een naald, zodat ons levenssap tot object van de wetenschap kan worden; en niet het bloed dat stroomt door onze aderen en zuurstof van de longen transporteert naar elke cel; maar bloed dat vloeit; bloed dat vergoten wordt; dat van een muur afdruipt, of van een mes, en op de aarde valt om nooit meer te verrijzen. Ik wil het hebben over oorlog, terrorisme, haat; over de echte gruwelen van deze wereld en niet de ingebeelde die wij met Halloween tentoonspreiden om lachend onze ware angsten te vergeten. Dit wordt dus geen gezellig praatje. Houd uw hart vast… en dat bedoel ik niet figuurlijk.

Terry Pratchett, "Mort" (1987)

Ooit -- we hebben het dan over de periode dat ik rond de vijftien à zestien jaar oud was, schat ik -- was ik een ontzettend fan van Terry Pratchett. Op vakantie in Engeland liep ik twee keer per week een boekhandel binnen om mijn zakgeld uit te geven aan nog een Pratchett, aangezien ik de aankoop van een paar dagen eerder al weer uit had. Zijn humor vond ik heerlijk, dat spreekt voor zich. Maar het was meer dan dat.

Michael Moorcock, "The Golden Barge" (1958/1979)

The Golden Barge is een jeudgwerk van de redelijk succesvolle fantasyschrijver Michael Moorcock (1939). Hoewel het in 1958 is geschreven, werd het pas veel later, in 1979, gepubliceerd in een mooie uitgave met glimmende kaft en een voorwoord van M. John Harrison.

Agatha Christie, "One, Two, Buckle My Shoe" (1940)

De allereerste Engelse boeken die ik ooit las, afgezien van boekjes speciaal voor het leren van Engels, waren een aantal van de detectiveverhalen van Agatha Christie. Qua taal zijn ze niet moeilijk en ook de verhalen zelf zijn gemakkelijk te begrijpen, met heldere typetjes en een rechttoe rechtaan detective-plot.

Angst

Deze column werd op 31 oktober 2014 uitgesproken bij Naturalis After Dark.

De angst heeft vele gezichten, gezichten die zo van elkaar kunnen verschillen dat het moeilijk te begrijpen is dat ze toebehoren aan een en hetzelfde gedrocht. Er bestaat een angst om opgesloten te zijn, om vast te zitten in een leven waarin alles gedetermineerd is en niets meer veranderd kan worden; maar er bestaat evengoed een angst voor de vrijheid en de verschrikkelijke verantwoordelijkheid het leven zelf vorm te geven. De een ervaart angst voor het leven, de ander besterft het wanneer hij denkt aan de dood; vrees voor eenzaamheid en vrees voor intimiteit gaan vaak hand in hand; en we kunnen zowel bang zijn voor stilstand als voor verandering, voor anderen als voor onszelf. Alles, zo lijkt het, werkelijk alles kan ons angst inboezemen, en voor wie getroffen wordt door paniekaanvallen kan het meest beangstigende zelfs de angst zelf zijn.

Dimitri Verhulst, "De zomer hou je ook niet tegen" (2015)

In zijn boekenweekgeschenk neemt Dimitri Verhulst een zeer groot risico: hij laat het hele verhaal vertellen door een hoofdpersoon die een heel specifieke wijze van uitdrukken heeft, een wijze van uitdrukken die hem weliswaar definieert, maar die ook buitengewoon irritant is. De hoofdpersoon, Pierre, is namelijk iemand die voortdurend grappig en origineel probeert te zijn, maar daarbij gebruik maakt van een scala aan trucjes en ongetwijfeld vooraf bedachte frases waar je al binnen een pagina een beetje misselijk van wordt.

Water

Een column uitgesproken op 4 juni 2015 bij Naturalis After Dark


“Alles is water,” zei Thales van Milete omstreeks 500 voor Christus. Daarmee deed hij voor het eerst in het Westerse denken een poging om de ongelooflijke rijkheid van de natuur terug te brengen tot één enkel oerprincipe. Alles, maar dan ook echt alles, is water.

Syndicate content