Chaotisch

Jean Bethke Elshtain, "Dont Be Cruel: Reflections on Rortyian Liberalism"

Volgens Elshtain is Rorty een intelligente en interessante denker, die echter steeds zijn gravitas ondermijnt door wat zij de "unbearable lightness of liberalism" noemt. En dat is wat ze in dit vrij kritische artikel zal betogen.

Richard J. Bernstein, "Rorty's Inspirational Liberalism"

Bernstein begint met een korte biografische schets van Rortys politieke denken, om vervolgens te claimen dat wat Rorty het mooiste vindt aan Dewey de overtuiging is dat wij mensen altijd een verschil kunnen maken in het creëren van een meer humane en rechtvaardige samenleving. Het gaat Dewey om het vervullen van de belofte van de democratie--een mooie wending, die ik hier graag affirmeer.

Georgia Warnke, "Rorty's Democratic Hermeneutics"

In dit vijfde artikel uit Richard Rorty (bezorgd door Guignon en Hiley) wordt het gebruik van het denken van Gadamer door Rorty tegen het licht gehouden. Rorty schetst een onderscheid tussen epistemologie, die naar funderingen zoekt, en hermeneutiek, die juist als mediator optreedt. Hermeneutiek belichaamt de hoop dat we ook zonder fundering met elkaar kunnen praten; het stelt Bildung in plaats van fundering, en staat tegenover epistemologie als het onderzoek naar abnormale wetenschap staat tegenover het onderzoek naar normale wetenschap (in de betekenis van Kuhn).

Jürgen Habermas, "Richard Rorty's Pragmatic Turn"

Als eerste "criticus" van Rorty mag Habermas beginnen in Rorty and his Critics, en het resultaat is een artikel waarin hij pragmatisme en zijn eigen theorie van het communicatieve handelen met elkaar verbindt, en probeert aan te tonen dat Rorty niet voldoende aandacht heeft voor objectiviteit.

Donald Davidson, "Truth Rehabilitated"

In een kort artikel in Rorty and his Critics probeert Davidson te laten zien dat de juiste manier om over waarheid te denken niet die van de correspondentietheoretici is, maar ook niet die van de pragmatisten. Ik had uit Rorty altijd begrepen dat Davidson ontzettend cool was, maar hier zegt hij toch dingen waar je niet heel gelukkig van wordt! Daarover straks meer.

Michael Williams, "Epistemology and the Mirror of Nature"

1. The Emergence of Epistemology

In Philosophy and the Mirror of Nature maakt Rorty de op het eerste gezicht bizarre claim dat epistemologie een modern onderwerp is--iets wat gevormd is door Descartes, Locke en Kant, en dat Plato nog niet kende. Deze these noemt Williams de Emergence Thesis.

Joseph Rouse, "From Realism or Antirealism to Science as Solidarity"

Dit artikel (uit Richard Rorty van Guignon en Hiley) heeft een ondertussen klassieke vorm: je beschrijft hoe X bepaalde dualiteiten heeft weerlegd, en laat vervolgens zien dat X toch nog een dualiteit heeft aangenomen die ook nog overboord moet worden gezet. In feite zeg je dat je voorganger de laatste metafysicus was, maar dat jij nu echt de metafysica hebt overwonnen--denk Nietzsche, Heidegger, Derrida, Rorty.

Michael Williams, "Rorty on Knowledge and Truth"

Rorty on Knowledge and Truth is een goed artikel van Michael Williams uit Richard Rorty (Contemporary Philosophy in Focus, editors Charles Guignon & David R. Hiley) waarin hij een spanning onderzoekt tussen de Rortyaanse notie van "ironie" en de epistemologische houding van Rorty. Net als in een eerder artikel van zijn hand (in Rorty and his Critics) zal ook hier het skepticisme een belangrijke rol spelen.

Against the tradition

William James, "Pragmatism", Lezing I

The Present Dilemma in Philosophy, zo heet de eerste lezing in Pragmatism (1907) van William James. Wij hebben allen "een filosofie", en daarmee bedoelt James een "more or less dumb sense of what life honestly and deeply means" (p. 7). Zo'n filosofie is niet technisch. En toch gaat James het onverstandige doen: ons een technisch verhaal vertellen over filosofie. (Het valt volgens mij wel mee.)

Simon Blackburn, "Truth: A Guide for the Perplexed", Hoofdstuk 7 + 8

En dan nu, wonder boven wonder, een hoofdstuk waarin Blackburn iets gaat betogen waarmee ik het eens ben! Namelijk dat het onderscheid tussen constructief empirisme en realisme onzin is. Hij doet dit in termen van geloof; ik zou het zeker in een boek dat Truth heet in termen van waarheid doen, maar ja, dan komt Blackburn natuurlijk iets te dicht bij de pragmatisten in de buurt, dus dat wil hij niet.

REALISM AS SCIENCE; REALISM ABOUT SCIENCE

1. No Miracles

Syndicate content