Herodotos

James Romm, “Herodotus”

Het doel van een "samenvattende" post als dit is natuurlijk vooral dat ik er iets aan heb, omdat ik (a) beter onthoud wat ik gelezen heb, (b) beter snap wat ik gelezen heb omdat ik het zelf formuleer, en (c) kan nazoeken wat ik gelezen heb. Voor de lezer van het blog is het waarschijnlijk wat minder interessant, zeker omdat het gaat over een boek over een boek--als je Herodotos zelf niet gelezen heb zal je ook geen interesse hebben in een boek over Herodotos! Lijkt me. Maar het staat je vrij dit toch te lezen, natuurlijk.

Herodotos & James Romm, "Herodotus"

Eén van de beste dingen aan Herodotos is dat hij de gebeurtenissen die hij te vertellen heeft niet ondergeschikt maakt aan een structurerend verhaal. Wat bedoel ik daar precies mee? Ik weet niet of ik het goed kan uitleggen, maar laten we het als volgt proberen. Als iemand nu een boek zou schrijven over een grootse oorlog (iets wat je in fantasy bijvoorbeeld veel ziet), dan zou hij toewerken naar de climax van de laatste gevechten. De slag bij Salamis! De slag bij Plataea!

J. A. S. Evans, "Herodotus"

Ik heb meteen maar twee boekjes over Herodotos uit de bibliotheek gehaald. De eerste daarvan heb ik uit, Herodotus van J. A. S. Evans.

Een apart boekje, omdat het vooral bestaat uit een samenvatting van de Historiën. Weliswaar met af en toe wat commentaar over de mogelijke bron, de geloofwaardigheid, de context, of de werkelijke verloop, maar toch vooral een samenvatting. Verder korte hoofdstukjes over de levensloop van Herodotos, zijn bronnen, zijn karakters, en de receptiegeschiedenis. Veel daarvan stond ook al in mijn Penguin Classics uitgave van het boek zelf.

Herodotos, "Historiën"

Gisterenmiddag in de trein de Historiën uitgelezen (waarvan ik twee van de negen boeken hier al besproken heb). Als je dit boek voor de eerste keer leest krijg je een overweldigende hoeveelheid verhalen, gebeurtenissen en personen over je heen. Hoewel het allemaal bij elkaar wordt gehouden door een centraal plot (namelijk de expansionistische oorlog van Perzië tegen Griekenland, of, groter gezegd, van Azië tegen Europa) is het niet gemakkelijk, sterker nog, niet mogelijk om de overdaad aan informatie in je hoofd te houden en samen te smeden tot een geheel.

Herodotos, “Historiën” – Boek 2

Boek 2 van Herodotos gaat ongeveer als volgt: "Cambyses ging Egypte aanvallen. Wacht, ik zal eerst iets over Egypte vertellen." -- en dan gaat het hele boek alleen maar over Egypte, en pas in boek 3 wordt het verhaal weer opgepakt. Niet dat dat erg is: Herodotos is ook leuk als hij over Egypte spreekt.

Eén van de meest interessante dingen van dit boek is het spel met waarheid en geloofwaardigheid dat er gespeeld wordt. Herodotos zelf heeft allerlei modi: de "ik heb dit met eigen ogen gezien"-modus, de "dit vertel ik zonder er iets bij te zeggen"-modus, de "dit hebben geloofwaardige mensen mij verteld"-modus, de "dit heb ik van horen zeggen"-modus, de "er zijn veel versies van dit verhaal, maar deze geloof ik nog het meest"-modus, de "ik weet niet of het waar is, maar dit claimen ze"-modus, de "dit lijkt me toch wel vrij onwaarschijnlijk"-modus, de "ik heb een theorie bedacht"-modus, de "wat een onzin, die gelooft niemand"-modus, en zo nog wel meer.

Herodotos, "Historiën" - Boek 1

Ik wilde eerst een post over oneindige getallen gaan schrijven, maar toen kwam ik erachter dat ik iets essentieels niet snapte. (Voor de liefhebber: ik begrijp dat ωn aftelbaar is voor n in N, maar niet dat ωω aftelbaar is.) Dus heb ik zojuist een wiskundeforum opgezocht en daar mijn vraag gepost--hopelijk horen jullie er nog van. (Edit: ja, ik heb antwoord en nu snap ik het!)

In de tussentijd kan ik mooi iets schrijven over de Historiën van Herodotos, die ik kort geleden uit de boekhandel heb gehaald. Op de middelbare school heb ik hier ooit nog stukken van vertaald, maar daar zal niet veel meer van lukken--vandaar dat ik de Engelse vertaling van Aubrey de Sélincourt heb aangeschaft.

Syndicate content