Victor Gijsbers's Site - Philosophy, literature, interactive fiction, and more.

Volgens Bloom is de ware vraag van de canon deze:

What shall the individual who still desires to read attempt to read, this late in history? (p. 15)

en hij wijst erop dat een leven niet meer lang genoeg is om alles te lezen wat zeer goed is in de Westerse traditie. Daar zit natuurlijk veel in; als lezers moeten wij uiterst selectief zijn. Het probleem van een slecht boek is niet dat het moreel verwerpelijk is om een slecht boek te schrijven of te lezen, maar dat het lezen van dat slechte boek het onmogelijk maakt om een (zij het onbepaald) goed boek te lezen.

Je wordt bij Harold Bloom altijd een beetje moe van zijn eindeloze klachten over de "Resenters", dat wil zeggen, die literatuurcritici die denken dat het belangrijker is dat een boek "sociaal relevant", "moreel goed" of "geschreven door een vrouw" is, dan dat het boek goed is. Die klachten zijn ongetwijfeld terecht, maar wat maakt mij de toestand op de Amerikaanse universiteit uit?